Ek aadmie raha,
okar naam Niekodemas raha.
Oe ekgo Fariesie aur Israel ke barkwan me ke raha.
Ek raat oe gail Jiesoe se batiaai.
Oe bolies:
„Maastar djie,
hamlog tor atjambho kaam dekhlie hai.
Ek iensaan etana barka kaam na kar sake hai biena Parmeswar ke saktie se.
Ohie se hamlog djaaniela kie Parmeswar toke pathaais hai manai logan ke siekhaawe khaatien.”
Tab Jiesoe bolies:
„Soen,
ham tose koetjh bataabe.
Khaalie djab ek iensaan ek dafe auro paida hoi,
tab oe Parmeswar ke raadj ke biese me samadjh sakie.”
Tab Niekodemas bolies:
„Djab ek iensaan barka hoi gail hai tab kaise oe phien se paida hoi sakiega?
Oe thoro aapan maai ke pet me djaaike aur phien se djanam paai sakiega?”
Tab oe bolies:
„Khaalie djab ek iensaan paanie aur Pawietr Aatma me se paida howe hai,
tab oe Parmeswar ke raadj me bhaag lei sakiega.
Iensaan khaalie iensaan ke djalmaai sake hai,
bakie Pawietr Aatma ek iensaan ke aatma me naawa djiewan dei sake hai.”
Aur bolies:
„Ka,
toe thak hoi gaile djab ham bollie kie toelogke tjaahie ek dafe auro paida howe ke?
Tjaahe toe hauwa ke aawaadj soene hai,
tabbo toe na samadjh sake hai kaaha se aawe hai aur kaaha dja hai.
Aisane toe bhie na samadjh sake hai ek iensaan kaise Pawietr Aatma dwaara naawa djiewan paawe hai.”
Tab Niekodemas poetjhies:
„Ie kaise hoi sake hai?”
Tab oe bolies:
„Toe to Israel ke djaatie log khaat ek dharam siekhaawe waala baate.
Tab toe kaise ie sab baat na samdjhe hai?
Ham tose satj bataaila kie ham djaaniela kaun tjiedj ke biese me batiaaila.
Ham aapan aakhie se dekhlie hai.
Bakie tabbo toelogan hamaar baat na maange hai bieswaas kare.
Djab ham doenia ke tjiedj kaam me leike toelogke koetjh samdjhaaila,
tab toelog na bieswaas kare hai.
Tab djab ham toelogse swarag ke tjiedj ke biese me bataabe,
tab toelog kaise bieswaas kar sakiehe?
Koi na swarag me gail hai,
khaalie iensaan ke Beta.
Aur oe bhie hoewa se oetaral hai.
Maidaan me Mosas pietar ke saap banwaaike khambha par latkaais raha.
Aisane iensaan ke Beta ke bhie oethaawal djaai ke parie.
Ie rakam har ek djaun okare me bieswaas kare hai,
oe hardam ke lieje Parmeswar ke sanghe rahiega.
Parmeswar doenia ke etana pjaar karies kie oe aapan ekahie Beta deis,
djeme har ek djaun okare me bieswaas kare hai,
oe Parmeswar se na alag karal djaai,
bakie hardam khaatien okare sanghe rahe.
Pieta Parmeswar aapan Beta doenia me na pathaais hai manai logan ke kasoer dewe ke,
bakie oelogke paap me se batjaawe khaatien.
Dje bieswaas kare hai kie Parmeswar ke Beta okar kasoer aapan oeppar leis hai,
Parmeswar oke be-kasoerie maane hai.
Bakie dje okare me na bieswaas kare hai,
oe sadja laaik hai.
Oe to Parmeswar ke ekahie Beta ke oeppar bharosa na karies hai.
Parmeswar ke andjor doenia me aail hai.
Bakie iensaan logan ke auro attjha lagat raha andhiaar me rahe ke.
Oelogan to paap-boeraai karat raha.
Aisane dekha hai kie oesab sadja laaik hai.
Djab koi kharaabie kare hai tab oe andjor ke na tjaahe hai aur na khodje hai.
Oe dera hai kie okar paap-boeraai andjor me dekhaai djaaiga.
Bakie dje aapan djiewan Parmeswar ke sattjaai se bietaawe hai,
oe andjor khodje hai.
Tab okar tjaal-tjalan se dekhaai djaai kie oe Parmeswar me bieswaas kare hai.”