Ek dien Jiesoe paas hoite ek aadmie ke dekhies djaun paidaais se andha raha.
Tab okar tjela log poetjhies:
„Maastar djie,
oe kaahe ke paidaais se andha hai?
Ke paap karies hai,
oe kie okar maai-baap?”
Bakie oe bolies:
„Na,
koi ke paap se na hai.
Oe andha hai djeme ham dekhaai sakie kie Parmeswar ketana maahaan hai.
Djab talak dien hai tab talak hamlogke tjaahie hamaar pathaawe Waala ke bhala kaam karte rahe ke.
Ek tem aaiga kie koi kaam na kar sakiega.
Djab talak ham hia baatie tab talak ham doenia ke djotie baatie.”
Tab ie baat bolke oe djamien par thoekies aur aapan angoerie se mattie naram karke aadmie ke aakhie par laga deis.
Tab ose bolies:
„Dja aapan aakhie Sielowam naam ke paanie me dhoi le.”
(Sielowam ke matlab hai:
bhedjaawal).
Aadmie gail aapan aakhie dhois aur ghare djaite me okar aakhie ekdam se attjha hoi gail.
Tab parosian aur doesarkwan apane apane me poetjhe lagal:
„Ohie na andhwa hai djaun hardam baithke bhiekhmaangat raha?”
Tab ekaat miela bolies:
„Ha,
ohie hai.”
Bakie ekwan bolies:
„Na,
okar ghat hai.”
Tab aadmie bolies:
„Ham ohie baatie.”
Tab oesabhan poetjhe lagal:
„Kaise toe dekhe lagale?”
Tab oe bolies:
„Oe Jiesoe naam ke aadmie thora se mattie angoerie se hamaar aakhie par lagaais.
Tab oe bolies:
‘Dja Sielowam ke paanie me dhoi le.’
Tab djab ham dhoi tjoekalie tab ham dekhe lagalie!”
Tab oesab poetjhies:
„Oe Jiesoe kaaha hai?”
Tab oe bolies:
„Ham na djaaniela.”
Tab ekaat manai log adamia ke Fariesie logan ke paas legail.
Jiesoe to mattie naram karke okar aakhie ke ekgo sabat ke dien par attjha karies raha.
Tab ohoelogan poetjh baithal kie oe kaise attjha bhail.
Tab oe phien se bataais kie:
„Oe mattie hamaar aakhie par lagaais,
tab ham gailie aapan aakhie dhowe,
aur ab ham dekh sakiela.”
Tab koetjh Fariesie bolies:
„Oe aadmie ie kaam karke sabat ke kaanoen toer deis hai.
Ohie se hamlog djaaniela kie oe Parmeswar lage se na aail hai.”
Bakie ekwan bolies:
„Ka,
ek paapie etana barka kaam kar sake hai?”
Aisane oelog me ektaai na raha.
Tab oesab aadmie se poetjhies:
„Toe okare biese me ka sotje hai?
Oe to tor aakhie attjha karies hai.”
Tab oe bolies:
„Hamare djaan me oe ekgo Parmeswar ke sanesia hai.”
Bakie oesab na bieswaas karat raha kie oe pahiele andha raha.
Ohie se oelog okar maai-baap ke bolwaaike
poetjhies:
„Ie aadmie tor beta hai?
Oe sattje ke paidaais se andha raha?
Aur ab oe kaise dekh paawe hai?”
Tab maai-baap bolies:
„Hamlog djaaniela kie ie hamlogke beta hai aur kie oe paidaais se andha raha.
Bakie hamlog na djaaniela kaise oe ab dekh paawe hai aur ke oke attjha karies hai.
Bestar toelog ohie se poetjh lo.
Oe barka hai aur apane bataai sake hai.”
Dharam ke barkwan sallaah karies raha kie:
„Dje bole hai kie Jiesoe aane waala Kriest hai,
hamlog oke partjaar ke ghar me se niekaar debe.”
Ohie se maai-baap dar ke maare ie djabaab deis raha.
Tab Fariesie log aadmie ke phien se bolwaais aur bolies:
„Khaalie Parmeswar ke aadar kar.
Hamlog djaaniela kie ie aadmie paapie hai.”
Tab oe bolies:
„Ham na djaaniela kie oe paapie hai kie na.
Ham khaalie ek tjiedj djaaniela kie pahiele ham andha rahielie aur ab ham dekh sakiela.”
Tab oesab phien se poetjhies:
„Tab tose oe ka karies hai?
Oe tor aakhie kaise attjha karies hai?”
Tab oe bolies:
„Ham toelogse bataai tjoekalie,
bakie toelog na soenle.
Toelog kaahe ke phien se maange hai soene?
Ka,
toelog okar tjela bhie maange hai howe?”
Tab oesab oke gaarie dewe lagal aur bolies:
„Toe okar tjela baate,
bakie hamlog Mosas ke tjela baatie.
Hamlog djaaniela kie Parmeswar dher baat Mosas se bataais raha.
Bakie hamlog na djaaniela kie ie aadmie kaaha se aail hai.”
Tab oe bolies:
„Ie kaise hoi sake hai?
Oe hamaar aakhie attjha karies hai,
bakie toelog na djaane hai oe kaaha se aail hai.
Sab koi djaane hai kie Parmeswar ek paapie ke praatna na soene hai,
bakie djab koi okar baat maane hai aur okar hiettjha poera kare hai,
tab oe okar praatna soene hai.
Aadj talak kabhie na bhail hai kie koi ek paidaais se andha ke aakhie attjha karies hai.
Djab oe aadmie Parmeswar ke lage se na aail rahat,
tab oe hamaar khaat koetjh na kar sakat.”
Tab oesab bolies:
„Toe ke baate hamlogke siekhaawe waala?
Toe to paidaais se paapie baate.”
Tab oesab oke partjaar ke ghar me se khader deis.
Ekare baad Jiesoe soenies kie Fariesie logan ka karies hai.
Tab oe ose bhet karies aur poetjhies:
„Bhaai,
toe iensaan ke Beta me bieswaas kare hai?”
Tab aadmie bolies:
„Maastar djie,
oe ke hai?
Ham bahoet maangiela okare me bieswaas kare.”
Tab oe bolies:
„Toe oke dekhe hai.
Toe ose batia hai.”
Bas aadmie aapan gaathie par gierke bolies:
„Prabhoe djie,
ham tore me bieswaas kariela!”
Tab oe bolies:
„Ham doenia me ailie baatie faisala kare khaatien djeme andha logan dekhe lage,
aur dje sotje hai kie oe dekhe hai,
oe andha hoi.”
Hoewa bhie ekaatgo Fariesie log raha,
aur oesab ie baat par bolies:
„Ka,
hamlog andha baatie?”
Tab oe bolies:
„Toelog djab sattje andha rahiete,
tab toelogke kasoer na rahat.
Bakie toelog bole hai:
‘Hamlog dekhiela,’
ohie se ab talak toelog kasoerwaar baate.”