Oe bolies:
„Djaun ham ab boliela sab koi khaat na hai.
Ham djaaniela kie ham ke ke aapan tjela tjoenlie hai.
Ie rakam se Parmeswar ke liekhal baat poera howe ke tjaahie.
Oe liekhwaais raha:
‘Djaun aadmie hamare sanghe ek bartan me khaat raha,
oe hamaar doesman hoi gail hai.’
Ham ie baat poera howe se pahiele toelogse bataaila.
Aur djab aise hoi tab toelog auro bieswaas kariehe kie ham Kriest baatie.
Ham toelogse sattje ke bataabe kie dje oelogke bieswaas karie djaun ke ham pathaabe,
oe hamke apana lei.
Aur dje hamke apanaai,
oe oke bieswaas karie djaun hamke pathaais hai.”
Ie baat bolke Jiesoe ke bahoet sotj aur doekh paral.
Oe bhie bolies:
„Ham toelogse satj boliela kie toelog me se ek djane hamme tjoegalie karie.”
Tab tjela log tjauk gail aur apane me poetjhe lagal kie ke hai.
Sab tjela me se Jiesoe ekgo ke bahoet tjaahat raha,
aur oe okar lagwe raha.
Tab Siemon Petras oke doerie se sankiaais kie:
„Poetjh kie ke hai.”
Tab oe tjela Jiesoe lage satke poetjhies:
„Prabhoe djie,
ke hai?”
Tab Jiesoe ose dhiere se bolies:
„Dje ke ham ie toekkara bret soerwa me borke debe,
ohie hai.”
Tab oe ek toekkara bret leike soerwa me borke aur Siemon Eskaariot ke beta Joedaas ke deis.
Joedaas bret lei leis.
Tab Jiesoe ose bolies:
„Haalie se kar le djaun toke kare ke hai.”
Ekare baad saitaan Joedaas ke oeppar raadj tjalaawe lagal.
Ekwan me se ie baat ke matlab koi na samdjhies.
Joedaas oesabke paisa-kaurie ke rakhwaala karat raha,
ohie se koi koi sotjies kie oke tjaahie nauta khaatien koetjh kiene ke,
kie to garieb log ke koetjh dewe ke.
Tab Joedaas bret leike bahare tjal gail.
Oe same raat raha.
Djab Joedaas tjal gail raha tab Jiesoe bolies:
„Ab iensaan ke Beta ke maahaanta dekhaawal djaai,
aur ekare dwaara bhie dekhaai kie Pieta Parmeswar ketana maahaan hai.
Djab aise bhail hoi,
tab Parmeswar aapan maahaanta okar Beta me dekhaaiga aur ie halieje hoiga.
Pjaara bhaai log,
ab ham dher dien toelogke saath na rahab.
Toelog hamme khodjiehe.
Aur djaun baat ham dharam ke barkwan se bollie hai,
ab ham toelogse bhie bataaila kie djaaha ham djaabe toelog na djaai paihe.”
Oe bolies:
„Ham toelogke ek naawa hoekoem deila kie toelogke tjaahie apane me prem kare ke.
Djetana ham toelogke prem karlie hai,
otane tohoelogke tjaahie apane me kare ke.
Toelogke prem dekhke sab koi djaan djaai kie toelog hamaar tjela baate.”
Tab Siemon Petras poetjhies:
„Prabhoe djie,
toe kaaha dja hai?”
Tab Jiesoe bolies:
„Djaaha ham djaabe toe abbe na djaai sake hai.
Bakie baad me toe hoewa djaihe.”
Tab Petras poetjhies:
„Prabhoe,
ham kaahe ke ab tore sanghe na djaai sakiela?
Ham tor khaatien aapan djaan debe!”
Tab oe bolies:
„Ka,
toe hamaar khaatien aapan djaan deihe?
Ham djaaniela kie moerga bole se pahiele toe tien dafe dar ke maare boliehe kie toe hamme na djaane hai.”