Oe bolies:
„Na ghabara.
Toelog Pieta Parmeswar par bharosa kare hai,
aur hamare me bhie bieswaas kar.
Hamaar Baap ke ghar me dher rahe ke djagaha hai.
Djab aise na rahat tab ham toelogse bataitie.
Ab ham hoewa djaaila toelog khaatien djagaha tajaar kare ke.
Aur djab ham don hoi djaab tab ham lautke aab toelogke lewe,
tab tohoelog rahiehe djaaha ham rahabe.
Aur djaaha ham djaabe,
toelog oe rasta djaane hai.”
Tab Tomaas bolies:
„Prabhoe djie,
hamlog na djaaniela toe kaaha dja hai.
Tab hamlog kaise rasta djaanab?”
Tab oe bolies:
„Hamahie rasta,
sattjaai aur djiewan baatie.
Koi na Pieta Parmeswar ke paas djaai sake hai hamare biena.
Djab toelog djaane hai kie ham Ke baatie,
tab toelog bhie djaan djaihe kie hamaar Baap Ke hai.
Ab se toelog oke djaniehe aur dekhiehe.”
Tab Fielepas bolies:
„Prabhoe,
hamlog maangiela Pieta Parmeswar ke dekhe,
otane thiek hai.”
Tab oe bolies:
„Fielepas,
etana dien se ham toelogke lage baatie,
aur toelog hamke abbe na djaane hai?
Dje hamke dekhies hai,
oe Parmeswar ke dekhies hai.
Tab toe kaise bol sake hai kie:
‘Hamlog maangiela Pieta Parmeswar ke dekhe’?
Ka,
toelog na bieswaas kare hai kie ham Pieta Parmeswar me saamiel baatie aur oe hamare me?
Djaun baat ham toelogse bataaila ham apane se na boliela,
bakie aapan Baap ke hoekoem se.
Oe hamare me saamiel hai aur hamse aapan kaam poera karwaawe hai.
Bieswaas kar kie Pieta Parmeswar hamare me hai aur ham okare me baatie.
Aur djab toelog ie na bieswaas kariehe,
tab hamaar barka kaam dwaara bieswaas kar.
Sattje ke,
djab toelog hamare me bieswaas kare hai,
tab toelog bhie aisan barka kaam kariehe.
Aur djab ham aapan Baap ke paas djaab,
tab toelog hamse auro barka kaam kariehe.
Aur tjaahe djaun tjiedj toelog hamaar naam se mangiehe,
ham debe djeme Pieta Parmeswar ke maahaanta okar Beta me dekhaai djaai.
Aur djab toelog hamaar naam se koetjh mangiehe,
tab ham poera karab.”