Sabere sabere oesab Jiesoe ke Kaajaafas ke mahal me se legail Roma laat ke mahal lage.
Bakie oesab bhiettar na gail.
Oelog djab ekgo Roma djaat ke ghar me djaat tab safa na rahat aur Paasan ke tiewhaar ke bhodjan na khaai sakat.
Ohie se laat bahare aail.
Okar naam Pielaatas raha.
Tab oe poetjhies:
„Ie aadmie ka karies hai?”
Tab oesab bolies:
„Djab ie koetjh kharaabie na kare rahat tab hamlog oke tore paas na laitie.”
Tab laat bolies:
„Oke ledja.
Toelogke to apane kaanoen hai.
Oke toelog sadja dei de.”
Tab dharam ke barkwan bolies:
„Roma ke maahaaraadja hamlogke hoekoem na deis hai koi ke maar dhaare ke.”
Aisahie Jiesoe ke baat poera bhail.
Oe to bolies raha kie oe kaun rakam se maar dhaaral djaai.
Tab laat bhiettar gail aur Jiesoe ke apane lage bolwaaike poetjhies:
„Tohie Israel ke djaatie ke raadja baate?”
Tab Jiesoe poetjhies:
„Toe sattje ke maange hai djaane,
kie tose doesar log bolies hai?”
Tab oe bolies:
„Ham Israel ke djaatie ke thoro baatie?
Toke tor djaat ke barka agwan hamare paas laais hai.”
Oe poetjhies:
„Toe ka karle hai?”
Tab Jiesoe bolies:
„Hamaar raadj doenia waala ghat na hai.
Djab aisan rahat tab hamaar rakhwaalan laraai karke hamme barkwan ke haath me se batjaai lewat.
Bakie hamaar raadj doesar rakam hai.”
Tab oe poetjhies:
„Toe tabbo ekgo raadja baate?”
Tab Jiesoe bolies:
„Tor baat satj hai.
Hamaar kaam hai sattjaai ke biese me gawaahie dewe ke.
Ohie khaatien ham paida bhailie hai,
aur ie kaam poera kare khaat ham doenia me ailie hai.
Djab koi sattjaai maange hai djaane,
tab oe hamaar baat soene hai.”
Tab oe bolies:
„Are,
ke djaane hai kie sattjaai ka hai?”
Ie baat bolke oe bahare gail aur Israel ke barkwan se bolies:
„Hamare dekhe me oe be-kasoer hai.”
Oe bolies:
„Soen,
toelog djaane hai kie Paasan ke tiewhaar me ham koi ke tjhoriela.
Toelog ka maange hai,
ham Israel ke raadja ke tjhor dei?”
Tab oesab tjiellaai lagal aur bolies:
„Na!
Oke na!
Baaraabaas ke tjhoriehe!”
Baaraabaas ek daakoe raha.