Tjhau mahienna baad Parmeswar aapan parie Gaabriejel ke Gaalielea diehaat me Naasaaret sahar pathaais.
Oe sanesa laais ek larkie khaatien djekar tjhekaai ek Josaf naam ke aadmie se bhail raha.
Oe aadmie raadja Daawied ke aulaad raha.
Larkie ke naam Maria raha aur oe kania raha.
Djab parie okar ghar me bhiettar gail tab bolies:
„Maria,
toe soekhie baate.
Parmeswar tore saath hai aur oe toke bahoet bhalaai kariega.”
Larkie djab ie baat soenies,
tab ghabaraai gail aur sotje lagal kie:
„Ekar matlab ka hoi?”
Tab parie bolies:
„Maria,
toe na deraihe.
Parmeswar ke bhalaai tore sanghe hai.
Soen,
toke larka hoiga.
Okar naam Jiesoe dharaihe.
Oe bara aadmie rahie aur sab se maahaan Parmeswar ke Beta bolaawal djaaiga.
Prabhoe Parmeswar oke okar baap-daada Daawied ke raadj deiga.
Oe sab djoeg khaatien Jaakob ke aulaad logan par raadj tjalaaiga aur sada ke lieje raadja rahiega.”
Tab Maria poetjhies:
„Ie kaise hoiga?
Ham to kania baatie.”
Tab oe bolies:
„Pawietr Aatma sab se maahaan Parmeswar ke saktie se tore oeppar aaiga.
Ohie khaatien djaun pawietr djiew tore me djanam paaiga,
oe Parmeswar ke Beta bolaawal djaaiga.
Aur soen,
tor palwaar Eliesaabet ke boerhaapa par bhie ek beta paida hoiga.
Oe tjaahe baadjhien aurat bolaawal djaat raha,
tabbo iesaait tjhatwa mahienna me hai.
Parmeswar ke sab baat hardam poera howe hai.”
Tab Maria bolies:
„Ham Parmeswar ke goelaam aurat baatie.
Djaise aap bolle hai,
oisane hamse howe.”
Tab parie okar lage se tjal gail.