Tab Jiesoe aapan tjela log ke bot me baithaaike aage pathaai deis.
Aur oe djhoend ke ghare pathaai deis.
Tab oe pahaar par tjaharke gail praatna kare.
Raat hoi gail raha aur oe akele raha.
Oe samai okar tjela log koetjh doer samoendar par pahoetj gail raha.
Hoewa oelta hauwa tjalat raha aur barka halfa maarat raha.
Tab tjaar badje saberaha Jiesoe oesabke paas paanie par tjalke aawat raha.
Tab tjela log djab oke dekhies tab bahoet ghabaraai gail aur dar ke maare tjiellaai lagal:
„Ek bhoet!”
Tab Jiesoe toerant oelogse bolies:
„Hiemmat dhar!
Ham baatie.
Na dera.”
Tab Petras bolies:
„Prabhoe djie,
djab toe baate tab hamke hoekoem de paanie par tjalke tor paas aawe ke.”
Tab Jiesoe bolies:
„Aaw!”
Aur Petras bot me se niekarke paanie par Jiesoe ke or tjale lagal.
Bakie djab oe dekhies kie hauwa etana djor se tjale hai tab oe deraail aur ohie laage doebe lagal.
Tab oe tjiellaaike bolies:
„Prabhoe!
Hamme batjaaw!”
Tab Jiesoe toerant aapan haath barhaaike oke pakar leis aur bolies:
„Kam-bieswaasie.
Kaahe ke toe doebdha kare lagale?”
Tab djab oelog bot me gail tab hauwa ekdam se dhiera hoi gail.
Tab sab tjela log Jiesoe ke aage aapan gaathie par gierke bole lagal kie:
„Satj-moetj,
toe Parmeswar ke Beta baate!”
Djab oesab samoendar ke oepaar hoi gail tab Genesaaret ke diehaat me pahoetjal.
Tab djaise hoewa ke aadmie log Jiesoe ke pahietjaanies,
taise tjaaro or sanesa pathaai deis.
Tab manai log har ek ke djaun bahoet bemaar raha,
oke okar paas laais.
Oelog ose bientie karies kie bemarian okar kapra ke djhalarie khaalie tjhoei sake djeme oesab attjha howe.
Aur dje dje oke tjhoeis,
oesab batj gail.