﻿1
00:00:05,000 --> 00:00:09,220
Mbenginé kuwi murid-muridé Gusti Yésus pada ngumpul.

2
00:00:09,220 --> 00:00:11,940
Lawang-lawangé dikantyingi kabèh,

3
00:00:11,940 --> 00:00:15,040
awit pada wedi karo para penggedéné wong Ju.

4
00:00:15,040 --> 00:00:20,440
Gusti Yésus terus dadakan teka ngadek nang ngarepé murid-muridé terus ngomong:

5
00:00:20,440 --> 00:00:22,340
“Pada slameta!”

6
00:00:22,340 --> 00:00:27,660
Sakwisé ngomong kuwi Gusti Yésus terus nduduhké tangané lan bangkèkané.

7
00:00:27,660 --> 00:00:30,860
Murid-muridé pada bungah tenan weruh Gusti Yésus.

8
00:00:30,860 --> 00:00:33,220
Gusti Yésus terus ngomong sepisan menèh:

9
00:00:33,220 --> 00:00:35,240
“Pada slameta!

10
00:00:35,240 --> 00:00:39,340
Kaya enggoné Gusti Allah Bapakku ngongkon Aku,

11
00:00:39,340 --> 00:00:42,140
semono uga Aku ngongkon kowé.”

12
00:00:42,140 --> 00:00:46,980
Sakwisé ngomong ngono kuwi Gusti Yésus terus ndamu murid-muridé karo ngomong:

13
00:00:46,980 --> 00:00:50,260
“Nampaa Roh Sutyi!

14
00:00:50,260 --> 00:00:54,460
Sapa sing mbok ngapura salahé ya nampa pangapura,

15
00:00:54,460 --> 00:00:59,000
sing ora mbok ngapura ya uga ora nampa pangapura.”

16
00:00:59,000 --> 00:01:00,540
Rasul Tomas,

17
00:01:00,540 --> 00:01:03,980
muridé Gusti Yésus sing diarani Anak Kembar,

18
00:01:03,980 --> 00:01:08,260
ora nang kono dongé Gusti Yésus teka nang tengahé murid-muridé mau.

19
00:01:08,260 --> 00:01:13,660
Nanging kadung dèkné diomongi karo murid-murid liyané nèk pada weruh Gusti Yésus,

20
00:01:13,660 --> 00:01:15,500
dèkné ora ngandel.

21
00:01:15,500 --> 00:01:16,800
Malah ngomong:

22
00:01:16,800 --> 00:01:33,580
“Aku ngandel nèk aku weruh tipaké bolongané pakuné nang tangané lan aku bisa nglebokké drijiku nang bolongané kuwi lan aku bisa ndemèk bangkèkané sing dijojoh!”

23
00:01:33,580 --> 00:01:37,580
Let seminggu murid-muridé Gusti Yésus pada ngumpul menèh.

24
00:01:37,580 --> 00:01:40,100
Saiki rasul Tomas mbarang ènèng.

25
00:01:40,100 --> 00:01:42,420
Lawang-lawangé dikantyingi kabèh,

26
00:01:42,420 --> 00:01:44,020
nanging Gusti Yésus teka menèh,

27
00:01:44,020 --> 00:01:47,780
ngerti-ngerti wis ngadek nang tengahé terus mbagèkké:

28
00:01:47,780 --> 00:01:50,220
“Pada slameta kabèh!”

29
00:01:50,220 --> 00:01:52,700
Gusti Yésus terus ngomong marang rasul Tomas:

30
00:01:52,700 --> 00:01:54,580
“Tomas,

31
00:01:54,580 --> 00:01:57,340
delokké tanganku iki,

32
00:01:57,340 --> 00:01:58,580
réné demèken.

33
00:01:58,580 --> 00:02:01,900
Bangkèkanku mbarang iki didemèk jajal!

34
00:02:01,900 --> 00:02:04,140
Mbok aja kaya wong sing ora pretyaya,

35
00:02:04,140 --> 00:02:06,620
nanging ngandela!”

36
00:02:06,620 --> 00:02:08,340
Rasul Tomas terus semaur:

37
00:02:08,340 --> 00:02:09,860
“Duh Gusti,

38
00:02:09,860 --> 00:02:13,700
pantyèn Kowé Gusti Allahku.”

39
00:02:13,700 --> 00:02:15,660
Gusti Yésus terus ngomong:

40
00:02:15,660 --> 00:02:17,780
“Kowé saiki pretyaya,

41
00:02:17,780 --> 00:02:19,780
awit kowé wis weruh Aku.

42
00:02:19,780 --> 00:02:26,380
Nanging beja tenan wong sing pretyaya tanpa weruh Aku!”

43
00:02:26,380 --> 00:02:30,020
Ijik ènèng prekara liyané pirang-pirang menèh sing nggumunké,

44
00:02:30,020 --> 00:02:33,620
sing ditindakké karo Gusti Yésus nang ngarepé murid-muridé,

45
00:02:33,620 --> 00:02:35,980
sing ora ketulis nang buku iki.

46
00:02:35,980 --> 00:02:41,160
Nanging sing ketulis iki nduduhké nèk Gusti Yésus kuwi Kristus Anaké Gusti Allah.

47
00:02:41,160 --> 00:02:43,280
Nèk kowé pretyaya marang Dèkné,

48
00:02:43,280 --> 00:02:45,880
kowé nduwèni urip langgeng.

