﻿1
00:00:05,000 --> 00:00:09,220
Dongé Gusti Yésus karo murid telu mau wis balik menèh,

2
00:00:09,220 --> 00:00:14,820
terus pada weruh murid-murid liyané ijik èngkèl-èngkèlan karo guru-guru Kitab,

3
00:00:14,820 --> 00:00:16,660
sampèk dirubung wong okèh.

4
00:00:16,660 --> 00:00:21,420
Kadung weruh Gusti Yésus terus sakwat pada bungah kabèh,

5
00:00:21,420 --> 00:00:24,020
terus marani lan mbagèkké Dèkné.

6
00:00:24,020 --> 00:00:28,060
Gusti Yésus terus takon marang murid-muridé:

7
00:00:28,060 --> 00:00:31,020
“Apa sing mbok rembuk karo guru-guru kuwi?”

8
00:00:31,020 --> 00:00:33,380
Terus ènèng wong sing semaur:

9
00:00:33,380 --> 00:00:34,260
“Gusti,

10
00:00:34,260 --> 00:00:37,420
aku arep nggawa anakku nang nggonmu.

11
00:00:37,420 --> 00:00:40,740
Botyah iki kelebon demit malih bisu.

12
00:00:40,740 --> 00:00:46,220
Nèk kumat botyah iki niba-niba nang lemah.

13
00:00:46,220 --> 00:00:52,860
Tyangkemé metu umpluké lan botyahé terus kerot-kerot untu lan awaké terus kaku.

14
00:00:52,860 --> 00:00:59,340
Mulané aku njaluk tulung marang murid-muridmu kuwi kongkon ngetokké demité,

15
00:00:59,340 --> 00:01:01,140
nanging ora bisa.”

16
00:01:01,140 --> 00:01:03,180
Gusti Yésus terus ngomong:

17
00:01:03,180 --> 00:01:06,020
“Kenèng apa kowé kok ora nduwé pengandel?

18
00:01:06,020 --> 00:01:14,100
Sepira menèh suwéné Aku ijik kudu nang tengahmu lan sepira menèh suwéné Aku ijik kongkon nyabari kowé?

19
00:01:14,100 --> 00:01:15,600
Digawa mbréné botyahé!”

20
00:01:15,600 --> 00:01:18,460
Botyahé terus digawa nang nggoné Gusti Yésus.

21
00:01:18,460 --> 00:01:20,940
Kadung demité weruh Gusti Yésus,

22
00:01:20,940 --> 00:01:29,300
botyahé terus metyityil-metyityil niba nang lemah terus nggulung-nggulung tyangkemé metu umpluké.

23
00:01:29,300 --> 00:01:31,900
Gusti Yésus terus takon marang bapaké:

24
00:01:31,900 --> 00:01:34,420
“Botyah iki wiwit kapan lara?”

25
00:01:34,420 --> 00:01:35,820
Bapaké semaur:

26
00:01:35,820 --> 00:01:37,900
“Wis wiwit tyilik!

27
00:01:37,900 --> 00:01:43,580
Lan wis ping okèh demité njongkrokké botyahé nang geni apa nang mbanyu bèn mati.

28
00:01:43,580 --> 00:01:44,740
Mulané aku nyuwun,

29
00:01:44,740 --> 00:01:46,180
nèk Kowé bisa,

30
00:01:46,180 --> 00:01:47,380
mbok melas,

31
00:01:47,380 --> 00:01:49,020
aku ditulungi!”

32
00:01:49,020 --> 00:01:51,020
Gusti Yésus ngomong:

33
00:01:51,020 --> 00:01:53,100
“Nèk Aku bisa?

34
00:01:53,100 --> 00:01:55,820
Sembarang bisa nèk kowé pretyaya!”

35
00:01:55,820 --> 00:01:58,740
Bapaké botyahé terus ngomong:

36
00:01:58,740 --> 00:02:00,060
“Aku pretyaya,

37
00:02:00,060 --> 00:02:00,700
Gusti!

38
00:02:00,700 --> 00:02:04,180
Nanging pengandelku kurang.

39
00:02:04,180 --> 00:02:07,740
Aku mbok diréwangi pretyaya!”

40
00:02:07,740 --> 00:02:12,100
Gusti Yésus weruh nèk wong-wong sing ngrubung mau tambah okèh,

41
00:02:12,100 --> 00:02:15,100
mulané demité terus ditundung.

42
00:02:15,100 --> 00:02:16,460
Gusti Yésus ngomong:

43
00:02:16,460 --> 00:02:20,140
“Demit sing marakké botyah iki budek lan bisu,

44
00:02:20,140 --> 00:02:23,800
metua lan aja pisan-pisan balik menèh!”

45
00:02:23,800 --> 00:02:30,260
Demité terus metu karo njerit-njerit lan botyahé ngetyetyeng-ngetyetyeng terus niba kaya wong mati.

46
00:02:30,260 --> 00:02:33,360
Wong-wong mikiré botyahé mati tenan.

47
00:02:33,360 --> 00:02:37,540
Gusti Yésus terus nyekel tangané botyahé ditangèkké.

48
00:02:37,540 --> 00:02:39,340
Botyahé terus ngadek.

49
00:02:39,340 --> 00:02:43,800
Kadung Gusti Yésus wis mlebu nang omah murid-muridé terus takon:

50
00:02:43,800 --> 00:02:44,900
“Gusti,

51
00:02:44,900 --> 00:02:48,520
kenèng apa awaké déwé kok ora bisa ngetokké demité?”

52
00:02:48,520 --> 00:02:50,640
Gusti Yésus semaur:

53
00:02:50,640 --> 00:02:54,960
“Demit kaya ngono kuwi lungané namung karo pandonga!”

