Lemwót ke Jisas kun,
mógów ebè Bulul Ulib.
Timbow deng mwas bè yó,
tódô bud mulék ebè Gónô Dwata.
Tey tau wen stifun ebéléen,
ominen myón nan na tmolok bélê le.
Bè yóm ktolok Jisas yó,
wen libun gafit le mdà yehen nwit le ebè yó yó kem tau tmolok hlau ne yó kem Farisi.
Hdà le bè yó lem blóng yó kem tey tau wen.
Mon le mò ke Jisas,
mon le,
“Ó Sér,
nim libun ni,
gafit me mdà yehen.
Bè yóm tehe hlau Musis,”
mon le,
“hnatay sentudà botu yóm libun ke lómón ni kmoen.
Tedu se kóm kmon du du?”
Yóm snólók le bè Jisas ni,
mò tô dalil le dmuón du.
Okóm ke Jisas kun,
lekohong ebè tonok,
sulaten bè tonok tdoken.
Tódô henlel le se smólók ke Jisas yó kem tau mit klamo ebéléen yó koni.
Omin Jisas bud hemtedeng du kyónen,
monen mò kul,
“Ke wen bélê ye laen dù salaen,
yake du dé tanay tmudà du botu nim libun ni.”
Ominen bud lekohong ne bud sulaten bè tonok tdoken.
Bè yóm kungol le du yóm kbalà Jisas kul yó,
tódô le gotu hlana lemwót ket kul na sotu,
gna hlana yó kem tuha bélê le.
Ngangen tek són Jisas tebel bè yó.
Sana kdaen bè yó se yóm libun.
Omin Jisas bud hemtedeng du kyónen ne snólóken yóm libun,
monen mò du,
“Gónó le nô se yó kem tau mit kóm yó koni?
Laen dù bélê le tmudà kóm kô?”
Monen se,
“Laen duen,
Sér.”
Mon Jisas se,
“Là se nmou du béléem snéen dou.
Muléki ne,
okóm béi abay bud mò salà.”