Ne yó bud udél Jisas ebè yó kem Farisi,
monen,
“Ou se yóm layag kól lem benwu.
Yó se tau lemolò do,
là kóen bud gógów elem kifu ne,
okóm wen layag mò htonen lanen gmuta yóm klowil laen dù tul sónen.”
Deng mom yó udél le ebè Jisas yó kem Farisi,
mon le,
“Là hentahu me du yóm gel tulónem,
abay se tódô són uu tmulón du yóm kóm knô.”
Bnalà Jisas lu,
monen,
“Balù yóm ktulónu du yóm dou knô,
laen kô dù kéng du,
hono tahu.
Abay se tngónu gónóhu gu lemwót ne tngónu snéen yóm gónóhu e solu.
Okóm kuy,
là kô tngón ye du.
Bélê ye kuy,”
mon Jisas,
“bè yóm gel kehdeng ye kun kmò sotu tau,
tódô nmung ye yóm kun kehedem tau tonok.
Béléu dou,
là kô hendengu du kun kmò yóm sotu tau.
Okóm ke nawahu se mò du,
tódô hlanu bè yóm ktahuhen.
Abay se là kô tek són du ou mò du,
sal me gel lewu Mà,
yóm deng hógów do edini.
Wen snulat bè yóm kuy hlau,”
mon Jisas,
“yó monen,
‘Ke lewu tau gemtanud yóm nmò,
ne senged tulón le,
tahu se yó.’
Duhen yó,”
mon Jisas,
“ou gemtanud du yóm dou knô ne bud Mà snéen gemtanud dou,
yóm deng hógów dou edini.”
Bud mon yó kem Farisi,
“Nô se maem du?”
Mon Jisas se,
“Là kô tngón ye dou,
sélét mom tô tngón ye Mà ne.
Ke deng tngón ye ou,
tngón ye se Mà.”
Ni se udél Jisas bè yóm ktoloken bè Gónô Dwata igoen myón bè yóm dfél gónóhen nô yó kem kahun gónó le gel hemsù filak mò blay le ebè Dwata.
Laen kô dù tau kemfô du,
abay se là dengen kól du he yóm kdaw Dwata hemlus du.
Ne bud mon Jisas mò kul,
monen,
“Móyóne lemwót ne ni.
Angat tey khebel ye dou,
okóm là kô ton ye dou.
Ne sok ye matay,
sana tolo kbô ye du he salà ye.
Là kô ye gógów edu tum gónóhu e solu.”
Stulón le yó kem Ju wen glal le,
mon le,
“Yó mon yóm tau yó,
‘Là gógów ye edu tum gónóhu e solu.’
Gónón e tô solu du?
Hnatayen knóen kô?”
Ne bud mon Jisas se mò kul,
monen,
“Tau ye lenokob longit kuy.
Fene lemwót ta dou.
Tau ye tonok kuy okóm là dou.
Yó gónóhu mon du mò kuy,
sana tolo kbô ye du he salà ye ke sok ye matay.
Ne tahu se yó,
ke là hentahu ye du yóm deng tulónu kuy bè dou ktau,
sana tolo kbô ye du he yóm salà ye bè yóm katay ye.”
Ne bud mon le mò ke Jisas,
“Tmau kóm de?”
Mon Jisas se,
“Igou sem deng hónô tmulón du kuy lemwót bè kbut ktoloku efet nim kmoen ni.
Tey dê he tô nóyô tulónu kuy lemwót bè yóm kuy kmò,
yóm bang gónó ye megtuled.
Okóm són olo tulónu yó kem tau lem benwu yóm deng gungolu lemwót gu bè yóm deng hógów dou,
ne hono ktahuhen yóm tulónen dou.”
Okóm yó kem tau hmungol du,
là kô dog glileb le du yóm kegbaken ebè Dwata yóm tulón Jisas kul yó.
Bud mon Jisas mò kul,
“Ke sok deng hteg ye kros yóm Ngà Tau,
yó he angat kdilô ye do.
Ne dilô ye snéen yóm klaen dù tódô genbeku ke tek són ou,
ne yóm klaen dù lenbù tulónu,
són olo tulónu yóm deng hlolò Mà do.
Yóm hógów dou,”
mon Jisas,
“là kô bayaen dou,
abay se tendo nmou yóm kun knóyô.”
Bè yóm udél Jisas yó,
tey dê tau hemtahu béléen.