Ne yó udél Jisas ebè yó kem tau deng hemtahu béléen,
monen mò kul,
“Ke tendo nimón ye ni kem toloku,
deng ye baling tau hol tahu lemolò dou ne.
Ne angat tngón ye se yóm ktahuhen.
Ne yóm ktahuhen yó,
yó se hewà kuy bè yóm gónó ye ghesek.”
Bnalà le Jisas yó kem dumu tau bè yó,
mon le,
“Semfu me gu bè Abraham se kum,
là kô me kesfu hesek.
Tedu se lanem mon du yó dum monem,
‘Angat ye gewà bè yóm gónó ye ghesek?’ ”
Mon Jisas mò kul,
“Tódô tulónu kuy ktahuhen,
yó se tau mò salà,
deng ghesek ne lem yóm óyóen mò salà.
Yóm tau hesek,
sal gel wen sónen yóm kegheseken bè yóm sotu tau.
Okóm yóm ngà,
laen kô tul sónen kngaen du yóm kun mà.
Ke lenwaen yu yóm Ngà Dwata,
deng duhen yó se hol tahu kegewà ye.
Tngónu se yóm kesfu ye gu bè Abraham,”
mon Jisas,
“okóm sónmò ye tendo tô hmatay do,
abay se là henmóyô ye du yóm toloku.
Gel tulónu kuy yóm deng gel gungolu gu bè Mà.
Okóm kuy,
mom nmò ye yóm deng gungol ye bè yóm kuy mà.”
Mon le se mò ke Jisas,
“Abraham se yóm kum mà.”
“Na,”
mon Jisas,
“ke semfu ye se gu bè Abraham,
nmò ye sen yóm kun nmò Abraham.
Okóm kuy,
sónmò ye móló hmatay do lanu tmulón du kuy yóm ktahuhen deng gel gungolu gu bè Dwata.
Là kô na a yó du kun nmò tehe Abraham.
Yóm nmò ye béléu ni,”
mon Jisas,
“deng dnalang ye bè yóm kuy mà.”
Bnalà le Jisas,
mon le,
“Bang tô dumu Mà me se kum du,
tek són sem Dwata.
Mi se hol tahu ngaen.”
Mon Jisas se,
“Ke Dwata se hol Mà ye kaem bong nawa ye dou,
abay se béléen gónóhu gu lemwót ne ni se denge kól dini.
Là kô lenbuu du yóm kógówu edini,
hol du se hógów do.
Moen de ke là glileb ye du lanen yóm tulónu kuy?
Yó duónen,”
mon Jisas,
“là móyô ye mimón du.
Seitan yóm kuy mà ne tódô lolò ye yóm kun kóyô.
Du se yóm hol sana monok lemwót bè hol kbuten.
Là kóen tofi bè yóm ktahuhen.
Hono kéng yóm kun,
abay se yó se sana kun kmò,
mò kéng.
Hono kéng yóm gel tulónen.
Du se hol gónón gu tembul kéng.
Okóm,”
mon Jisas,
“hono tahu yóm gel tulónu kuy,
ne yó se gónó ye là hemtahu dou.
Wen kô salà ton ye béléu gónó ye là hemtahu dou?
Laen duen.
Ke tulónu kuy yóm ktahuhen,
moen ke là hentahu ye dou?
Yóm kun tau Dwata,
hol hnungolen yóm udél Dwata.
Okóm kuy,
là kô ye tau Dwata.
Yó se gónó ye là móyô hmungol.”
Deng mom yó bud balà le ke Jisas,
mon le,
“Tahu se yóm gel mon me,
tauhi lemwót bè Samarya se kóm,
lelen wen busawem.”
Bnalà Jisas se lu,
monen,
“Laen kô busaw malak do.
Tey kadatu ke Mà,
okóm bélê ye kuy,
balù udì ke nadat ye ou.
Là kô yó du hnebel nawahu ke wen madat do.
Okóm yó se hol kóyô Mà ke wen madat dou,
ne du se mfi do.
Tódô tulónu kuy ktahuhen,”
mon Jisas,
“yó se tau mimón yóm dou tolok,
là kóen na a matay.”
Bnalà le se,
mon le mò du,
“Ni deng tngón me wen busaw malak kóm.
Igoen deng matay Abraham dalang se yó kem tehe gna tugod Dwata.
Okóm yó monem,
ke wen tau mimón du yóm tolokem,
là kóen na a matay.
Getahi senta yóm tehe fù tekuy Abraham kô?
Balù yóm tey kegetahen,
senged katayen se kun.
Dalang se yó kem gna tugod Dwata ekni,
senged katay le se kul.
Tmau kóm de?”
Ne bud bnalà Jisas lu,
monen,
“Ke tô hadatu knóu,
laen kô dù gónón e kól.
Kaem tódô Mà yóm madat dou.
Ne hol du se yóm mon ye kuy Dwata.
Okóm là kô deng tngón ye du.
Fen tngónu dou.
Ke tô monu là tngónu du,
denge mkél bè yóm kmò ye kéng.
Hol tahu tngónu dou,
ne tendo nimónu.
Yóm tehe fù ye Abraham,”
mon Jisas,
“tey kligalen,
abay se deng eles tngónen yóm ksutu bè ni lem benwu.
Tey kligalen yóm deng ktonen dou dini.”
Ne mon le se mò du yó kem Ju,
“Là kóen deng gefet limu folò he halayem,
moen ke monem deng ye ston Abraham?”
Ne mon Jisas se mò kul,
“Tódô tulónu kuy ktahuhen,
gu laan Abraham là deng sut,
deng sana kem yó ne dou.”
Timbow gungol le yóm mon Jisas yó,
omin le gotu mulut botu mò tô hatay tudà le du.
Okóm tódô lana lem mata le Jisas,
tnagaken yóm Gónô Dwata.