Ne yó bud mon Jisas mò kul,
monen,
“Hol bê ye hesbeweg kehedem ye.
Snalig ye Dwata,
ne snalig ye ou snéen.
Bè benwu Mà,
tey dê gónô nô.
Yó nógówu etu naw e hemtifes bélê ye gónó ye angat nô.
Là kô tulónu du kuy nim ni ke là tahuhen.
Ke sok deng kehetifesu bélê ye gónô nô,”
monen,
“bude semfulék edini naw e nangay yu.
Yó se dou gónô nô,
yó se kuy gónô nô.
Deng tngón ye se yóm lan ebè yóm gónóhu e solu.”
Ne mon Tumas se kun,
“Là kô tngón me du,
Sér,
yóm gónóm e solu.
Mò tô ketngón me du se yóm lan du?”
Bud mon Jisas se,
“Ou se yóm lan,
ne ou se yóm ktahuhen ne yóm klowil laen dù sónen.
Laen kô dù tau gógów ebè Mà ke là mlanen béléu.
Lemwót bè yóm deng ketngón ye do,”
monen,
“angat tngón ye se Mà.
Nbuten ni ne deng ketngón ye du ne deng ton ye.”
Mon Filip se mò du,
“Tolokem kum Maem,
Sér,
anì gsengel kegnóm me du.”
Mon Jisas se mò du,
“Deng tey kegenu nô lem blóng ye,
Filip,
là deng tngón ye do he kô?
Yó se tau deng mton do,
deng tonen se Mà.
Moen de ke monem,
‘Tolokem kum Maem?’
Là hentahuhem du dilóu,
Filip,
yóm knóu bè Mà ne yóm knô Mà béléu?
Yóm gel tulónu kuy,
là kô lenbuu du,
hono kun tulón Mà.
Abay se yóm Mà,
senflósen nô béléu,
ne tódô nmoen yóm kun nmò.
Hol hentahu ye dé yóm knóu bè Mà ne yóm knô Mà béléu.
Ke megewu nawa ye du nim tulónu kuy ni,
hol hentahu ye dé lemwót bè yóm gel nmou.
Tódô tulónu kuy ktahuhen,”
mon Jisas,
“yó se tau hemtahu béléu,
du tles bud gel mò du yóm dou gel nmò.
Angat mkay senta ni he kem dou nmò yóm kun angat nmò abay se muléke ebè Mà.
Balù kihu hni ye bè Dwata hlan ye bè dou boluy,”
monen,
“tódô blayu kuy mò gónón megdóyón béléu Mà.
Kihu hni ye bè Dwata mlan bè dou boluy,
tódô blayu kuy.”